وینسنت پاستوره (Vincent Pastore)، بازیگر شناختهشده سریال «سوپرانوز» (The Sopranos) که با نقش سالواتوره «بیگ پوسی» بونپنسرو (Salvatore “Big P—y” Bonpensiero) به شهرت رسید، در ۸۰ سالگی از دنیا رفت.
به گزارش لوح خبر، رابرت آترمن (Robert Attermann) و باب مکگوان (Bob McGowan)، مدیران برنامههای پاستوره، خبر درگذشت او را در اول اوت تأیید کردند. علت مرگ این بازیگر هنوز اعلام نشده است.
به گفته مکگوان، پاستوره در خانهاش در منطقه برانکس نیویورک توسط دوستانش پیدا شد. آترمن نیز اعلام کرد که این بازیگر احتمالاً در اول اوت یا ۳۱ ژوئیه درگذشته است. پاستوره از ازدواج قبلی خود با نانسی برک (Nancy Berke) یک دختر به نام رنه پاستوره (Renee Pastore) داشت.
رابرت آترمن که بیش از ۳۰ سال نمایندگی پاستوره را بر عهده داشت، درباره او گفت: «این امتیاز را داشتم که بیش از ۳۰ سال نماینده وینی باشم؛ سالها پیش از آنکه سریال سوپرانوز او را به چهرهای شناختهشده برای عموم تبدیل کند. مردم همیشه او را به عنوان بیگ پوسی فراموشنشدنی به یاد خواهند آورد، اما برای کسانی که او را میشناختند، وینسنت بسیار بیشتر از این بود.»
او در ادامه افزود: «او یکی از مهربانترین و سخاوتمندترین افرادی بود که در تمام زندگیام شناختهام. با همه با گرمی و احترام رفتار میکرد و هیچوقت درخواست طرفداری را که میخواست با او عکس بگیرد یا امضایش را داشته باشد، رد نمیکرد.»
باب مکگوان نیز درگذشت پاستوره را «دلخراش» توصیف کرد و گفت از شنیدن این خبر «بسیار ناراحت» شده است.
وینسنت پاستوره در نزدیک به چهار دهه فعالیت هنری، بیشتر با ایفای نقش خلافکاران ایتالیایی-آمریکایی و اعضای گروههای مافیایی شناخته میشد. او در فیلمهایی مانند «رفقای خوب» (Goodfellas) محصول ۱۹۹۰، «راه کارلیتو» (Carlito’s Way) محصول ۱۹۹۳ و «گوتی» (Gotti) محصول ۱۹۹۶ بازی کرده بود.
با این حال، نقطه عطف کارنامه پاستوره در سال ۱۹۹۹ رقم خورد؛ زمانی که برای بازی در نقش سالواتوره «بیگ پوسی» بونپنسرو در سریال «سوپرانوز» انتخاب شد. این شخصیت در دو فصل نخست سریال، یکی از اعضای حلقه نزدیک تونی سوپرانو (Tony Soprano) بود که بعدها به خبرچین نیروهای پلیس تبدیل شد.
افشای هویت واقعی او در نهایت به کشته شدن این شخصیت انجامید. این اتفاق که در قسمت پایانی فصل دوم سریال در سال ۲۰۰۰ رخ داد، همچنان یکی از ماندگارترین صحنههای تاریخ آثار جنایی تلویزیون به شمار میرود.
آترمن درباره میراث هنری پاستوره گفت: «او عاشق بازیگری بود. به حرفهاش علاقه و اشتیاق زیادی داشت و همیشه با بازیگران جوان رفتاری تشویقکننده، محترمانه و سخاوتمندانه داشت. هر زمان که میتوانست، برای راهنمایی و حمایت از آنها وقت میگذاشت.»
او در پایان گفت: «میراثی که از خود به جا میگذارد، بسیار فراتر از نقشآفرینیهای ماندگارش است. دلتنگ او خواهیم شد و هرگز فراموشش نخواهیم کرد. یادش گرامی باد.»
