پروفسور عبدالمجید ارفعی، پژوهشگر برجسته زبانهای باستانی، مترجم منشور کوروش و از مهمترین کتیبهخوانان ایران و جهان، چهارشنبه ۶ اسفند در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
به گزارش لوح خبر، عبدالمجید ارفعی نخستین مترجم استوانه کوروش بزرگ از زبان بابلی نو به فارسی بود و عمر علمی خود را وقف خوانش، ترجمه و ساماندهی کتیبهها و گلنبشتههای ایران باستان، بهویژه متون ایلامی و اکدی کرد. او از آخرین بازماندگان متخصصان ترجمه خط میخی ایلامی در جهان به شمار میرفت.
صدیقه پیران، باستانشناس و مسئول بخش کتیبههای موزه ملی ایران، در یادداشتی با اشاره به منش انسانی و جایگاه علمی این استاد فقید نوشت: خوشرویی، خوشبرخوردی و دانش عمیق او در میان همکاران و دانشجویان زبانزد بود. ارفعی همواره با جمله «شاد باشید» از اطرافیان خداحافظی میکرد و همین طنین کلام، تصویری ماندگار از او بر جای گذاشت.
پروفسور ارفعی پس از دریافت مدرک کارشناسی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران، در سال ۱۳۴۴ راهی آمریکا شد و در مؤسسه مطالعات فرهنگهای باستانی دانشگاه شیکاگو (Oriental Institute) زیر نظر پروفسور ریچارد هلک (Richard Hallock)، زبانهای ایلامی و اکدی را آموخت و پژوهشهای خود را بر گلنبشتههای تختجمشید متمرکز کرد.
از جمله خدمات ماندگار او، نقش کلیدی در بازگرداندن کتیبهها و گلنبشتههای هخامنشی تختجمشید از دانشگاه شیکاگو به ایران و مشارکت مؤثر در تأسیس تالار کتیبههای ایران باستان در موزه ملی ایران بود. وی از سال ۱۳۷۷ بهعنوان کارشناس بخش تاریخی موزه ملی ایران فعالیت داشت و شاگردان بسیاری را در حوزه خوانش خط میخی آموزش داد.
در کارنامه علمی این ایلامشناس برجسته، تألیف و ترجمه آثار ارزشمندی چون کتاب «فرمان کوروش بزرگ» و مجموعه چهارجلدی «گلنبشتههای باروی تختجمشید» دیده میشود؛ اثری که جلد دوم آن در سال ۱۳۸۸ عنوان اثر برتر بیستوهفتمین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در حوزه زبانهای باستانی را به دست آورد.
با درگذشت پروفسور عبدالمجید ارفعی، جامعه علمی و میراث فرهنگی ایران یکی از چهرههای کمنظیر خود را از دست داد؛ پژوهشگری که نامش با منشور کوروش، گلنبشتههای تختجمشید و پاسداشت زبانهای باستانی این سرزمین گره خورده است.
