
اندرو گارفیلد (Andrew Garfield) در تازهترین اظهارات خود فاش کرد که چگونه تجربه تلخ سوگ، به یکی از قدرتمندترین ابزارهای او در اجرای نقشهای هنری تبدیل شده است. این بازیگر که هفت سال پس از درگذشت مادرش، لین گارفیلد (Lynn Garfield)، بر اثر سرطان پانکراس با این چالش روبرو شد، اکنون در فیلم درام تاریخی “The Uprising” به کارگردانی پل گرینگراس (Paul Greengrass) ایفای نقش کشاورزی را بازی میکند که با وجود اندوه، رهبری یک انقلاب را بر عهده میگیرد.
گارفیلد (Garfield) در گفتگویی اختصاصی با ای! نیوز (E! News) درباره این اثر که در تاریخ ۱۱ سپتامبر در سینماها اکران میشود، گفت: «این فیلم ابزار فوقالعادهای است تا بتوانیم چیزی را که همه ما را به هم پیوند میدهد، بیان کنیم؛ یعنی درد، جراحت و سوگ. اما در مقابل اینها، اشتیاقی برای جهانی عادلانهتر و جهانی که با روح ما سازگارتر باشد، وجود دارد.» او در ادامه افزود: «ما همگی در این دوران احساس میکنیم که میخواهیم با هم دنیای بهتری بسازیم، بنابراین همه اینها با هم ترکیب شد و تجربهای غنی برای ورود به آن فراهم کرد.»

این ستاره فیلم “The Amazing Spider-Man” با تاکید بر ضرورت سوگواری گفت: «ما به یکدیگر نیاز داریم. تا جایی که من میبینم، ما موجوداتی هستیم که باید در گروههای اجتماعی خود باشیم.» گارفیلد (Garfield) که پیشتر در سال ۲۰۲۴ با بازی در فیلم “We Live in Time” نیز به موضوع سوگ پرداخته بود، معتقد است که احساس دلتنگی برای عزیزان از دست رفته، میتواند نوعی «هدیه» باشد. او در برنامه “Sesame Street” گفته بود: «به نوعی، احساس کردن این موضوع زیباست، زیرا وقتی دلت برای کسی تنگ میشود، یعنی واقعاً او را دوست داشتهای.»
اندرو گارفیلد (Andrew Garfield) با هدف تسلی بخشیدن به کسانی که با فقدان دست و پنجه نرم میکنند، تاکید کرد که سوگ، عاملی برای پیوند با جامعه است. او گفت: «سوگ است که آنها را به جامعهشان متصل میکند، زیرا همه با سوگ آشنا هستند. سوگ بخشی از زندگی است و ما در سوگ خود، یکدیگر را پیدا میکنیم؛ ما در جراحتهایمان، همدیگر را مییابیم.»
به گزارش لوح خبر، گارفیلد (Garfield) در حالی از تجربههای خود سخن میگفت که در برنامه “The Late Show with Stephen Colbert” در سال ۲۰۲۴، با یادآوری خاطرات مادرش، احساساتی شد و گفت: «امیدوارم این سوگ با من بماند، زیرا تمام آن عشقهای بیاننشدهای است که نتوانستم به او بگویم. هر روز به او میگفتم که او بهترینِ ما بود.»



