سوزش ادرار، تکرر ادرار و درد زیر شکم میتواند نشانه عفونت ادراری باشد؛ مشکلی شایع که در برخی موارد خفیف ممکن است موقتاً بهتر شود، اما بیتوجهی به آن میتواند خطر گسترش عفونت به کلیهها و بروز عوارض جدی را افزایش دهد.
به گزارش لوح خبر، عفونت دستگاه ادراری یا UTI یکی از شایعترین عفونتهاست که میتواند بخشهای مختلف دستگاه ادراری از جمله مثانه، مجرای ادرار، حالبها و کلیهها را درگیر کند. این عفونت معمولاً به دلیل ورود باکتریها به دستگاه ادراری ایجاد میشود و باکتری اشرشیا کلی (E. coli) از مهمترین عوامل بروز آن به شمار میرود.
متخصصان میگویند برخی عفونتهای ادراری خفیف، بهویژه در افراد سالم با سیستم ایمنی قوی، ممکن است بدون درمان خاص و با نوشیدن آب کافی تا حدی بهبود پیدا کنند. افزایش مصرف مایعات میتواند به دفع باکتریها از مسیر ادراری کمک کند و دفاع طبیعی بدن نیز گاهی عفونتهای خفیف را کنترل میکند. با این حال، پزشکان تأکید دارند که این موضوع برای همه افراد صدق نمیکند و انتظار برای بهبود خودبهخودی عفونت ادراری میتواند خطرناک باشد.
علائم شایع عفونت ادراری شامل سوزش هنگام ادرار، نیاز مکرر و فوری به دفع ادرار، خروج مقدار کم ادرار در هر بار، کدر شدن ادرار یا ایجاد بوی شدید و غیرطبیعی، درد لگن یا ناراحتی در پایین شکم و در برخی موارد وجود خون در ادرار است. این علائم اگر ادامهدار شوند یا شدت پیدا کنند، نیازمند بررسی پزشکی هستند.
در صورت درمان نشدن عفونت ادراری، احتمال گسترش عفونت از مثانه به کلیهها وجود دارد. عفونت کلیه وضعیت جدیتری است و میتواند با تب و لرز، درد پهلو یا کمر، تهوع و استفراغ، خستگی شدید و ضعف عمومی همراه شود. در چنین شرایطی، بیمار ممکن است به درمان قویتر و حتی بستری شدن در بیمارستان نیاز پیدا کند.
برخی گروهها بیش از دیگران در معرض عوارض عفونت ادراری قرار دارند و نباید علائم را نادیده بگیرند. زنان باردار، کودکان خردسال، سالمندان، افراد مبتلا به دیابت، کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند و بیماران مبتلا به مشکلات کلیوی باید در صورت مشاهده نشانههای عفونت ادراری سریعتر به پزشک مراجعه کنند. در زنان باردار، عفونت ادراری درماننشده میتواند خطر زایمان زودرس و تولد نوزاد با وزن کم را افزایش دهد.
در مواردی که علائم خفیف و تازه شروع شدهاند، نوشیدن مایعات بیشتر، پرهیز از مصرف کافئین و الکل و کاهش مصرف غذاهای تند و محرک میتواند به کاهش ناراحتی کمک کند. با این حال، اگر علائم بیش از یک یا دو روز ادامه داشته باشند، شدت پیدا کنند یا با تب، درد پهلو، درد کمر، تهوع یا وجود خون در ادرار همراه شوند، مراجعه به پزشک ضروری است.
پزشکان معمولاً با انجام آزمایش ادرار، عفونت ادراری را تشخیص میدهند و در صورت نیاز آنتیبیوتیک تجویز میکنند. نکته مهم این است که حتی اگر علائم زودتر کاهش یابد، دوره درمان آنتیبیوتیکی باید طبق دستور پزشک تا پایان کامل مصرف شود تا عفونت بهطور کامل از بین برود و احتمال بازگشت یا مقاوم شدن باکتریها کاهش یابد.
برای پیشگیری از عفونت ادراری، نوشیدن آب کافی، رعایت بهداشت فردی، خودداری از نگه داشتن طولانیمدت ادرار، ادرار کردن پس از رابطه جنسی، استفاده از لباس زیر نخی و قابلتنفس، پرهیز از شویندهها و محصولات بهداشتی تحریککننده و دوری از مواد شیمیایی خشن که تعادل طبیعی محیط واژن را بر هم میزنند، توصیه میشود.
در مجموع، هرچند برخی موارد بسیار خفیف عفونت ادراری ممکن است گاهی بدون درمان بهبود یابد، اما متخصصان توصیه میکنند روی این احتمال حساب نشود. تشخیص زودهنگام و درمان مناسب، مطمئنترین راه برای جلوگیری از گسترش عفونت به کلیهها و حفظ سلامت دستگاه ادراری است.
