کیف پول ایران به عنوان ابزار جدید پرداخت بانک مرکزی با قابلیت انجام تراکنشهای خرد روزمره بدون نیاز به اینترنت و از طریق کدهای دستوری، مسیر تازهای را برای مبادلات مالی مردم هموار کرده است؛ ابزاری که با ایجاد ۹۰ میلیون شناسنامه کاربری، امکاناتی نظیر شارژ کیف پول، خرید کالا، انتقال وجه با شماره تلفن همراه و بازگشت موجودی به حساب بانکی را فراهم میکند.
به گزارش لوح خبر، نظام پرداخت ایران که طی سالهای گذشته عمدتاً بر کارتهای بانکی و خدمات مبتنی بر آن متکی بوده است، اکنون با معرفی «کیف پول ایران» در حال تنوعبخشی به ابزارهای خود است. این ابزار پرداخت بر بستر کدهای دستوری یا همان USSD طراحی شده است و کاربران بدون نیاز به اپلیکیشن بانکی، اینترنت یا مراجعه حضوری به بانک، تنها با شمارهگیری کد دستوری *۹۸# به خدمات آن دسترسی خواهند داشت.
حمیدرضا نوروزی، مدیر اداره نظارت بر نظامهای پرداخت بانک مرکزی، درباره جزئیات این طرح گفت: «کیف پول ایران بهعنوان یک ابزار پرداخت جدید بر بستر کدهای دستوری طراحی و پیادهسازی شده و شهروندان میتوانند با استفاده از آن، نسبت به تأمین مایحتاج ضروری و پرداخت هزینههای روزمره خود اقدام کنند.»
تاکنون شناسنامه کاربری حدود ۹۰ میلیون کیف پول برای شهروندان ایجاد شده است، اما برای استفاده از این خدمات، فرد باید سیمکارتی که به نام خودش است را به کد ملی متصل کرده و فرآیند ثبتنام را از طریق کد دستوری مربوطه تکمیل کند. پس از این مرحله، کاربر میتواند کیف پول خود را از طریق کارت بانکی شارژ کرده و از موجودی آن برای خریدهای مختلف استفاده کند.
در حال حاضر شبکه پذیرندگان این کیف پول شامل حدود ۵۰ هزار نقطه است که با همکاری بخش خصوصی در حال گسترش است. یکی از ویژگیهای کلیدی این ابزار، امکان بازگشت موجودی به حساب بانکی است؛ به این معنا که کاربر هر زمان که بخواهد میتواند موجودی کیف خود را به حسابهای بانکی متصل به کد ملی خود منتقل کند و از این رو، نگرانی بابت قفل شدن منابع مالی وجود ندارد.
در خصوص ابهامات موجود نیز باید تأکید کرد که استفاده از این کیف پول به هیچ عنوان برای دریافت حقوق یا یارانه اجباری نیست و تنها در صورت رضایت کاربر امکانپذیر است. همچنین کیف پول ایران با «کالابرگ الکترونیکی» متفاوت بوده و جایگزین آن محسوب نمیشود. استفاده از این ابزار در حال حاضر کارمزدی برای دارنده کیف پول ندارد و به دلیل عدم وابستگی به اینترنت، گزینهای کاربردی برای شرایطی است که دسترسی به شبکه جهانی فراهم نیست.
