به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، رویترز نوشت: این پیشبینی پس از آن مطرح شده که هند در ماه اوت با کسری بارندگی مواجه شد و همزمان پدیده آبوهوایی النینو نیز در حال تقویت است. موسم بارندگی هند تاکنون بینظم بوده و بسیاری از مناطق این کشور بارشی بهمراتب کمتر از میانگین دریافت کردهاند؛ تنها تعداد محدودی از مناطق بارندگی در حد میانگین داشتهاند.
حتی در مناطقی که مجموع بارش فصلی در محدوده طبیعی قرار داشته، دورههای طولانی خشکی و سپس بارشهای شدید باعث شده است که ارقام کلی بارندگی مناسب به نظر برسند، اما شرایط برای کشاورزی همچنان تحت فشار باشد.
اگر میزان بارندگی در سپتامبر کمتر از حد معمول باشد، کسری بارندگی در فصل موسمی افزایش خواهد یافت و این احتمال وجود دارد که هند ضعیفترین فصل موسمی خود را طی نزدیک به دو دهه تجربه کند.
چرا بارندگی سپتامبر امسال برای محصولات کشاورزی اهمیت بیشتری دارد؟
بارندگیهای موسمی در اواخر ژوئن آغاز شد، اما میزان بارش در نخستین ماه فصل ۳۵ درصد کمتر از حد طبیعی بود.
شروع ضعیف بارندگی باعث تأخیر در کاشت محصولات تابستانه مانند پنبه، سویا، ذرت و برنج شد؛ زیرا رطوبت کافی در خاک وجود نداشت.
این محصولات پس از بارندگی کمتر از حد معمول در ماه اوت نیز با کمبود رطوبت مواجه بودهاند و اکنون وارد مراحل حساسی از رشد، از جمله تشکیل غلاف و پر شدن دانه شدهاند؛ مراحلی که وجود رطوبت کافی برای آنها ضروری است.
اگر بارندگی کمتر از میانگین در ماه سپتامبر نیز ادامه پیدا کند، میزان عملکرد محصولات ممکن است کاهش یابد.
آیا کاهش بارندگی میتواند سیاست تجاری کشاورزی هند را تغییر دهد؟
تولید و سیاست تجاری کشاورزی هند بهشدت تحت تأثیر فصل موسمی قرار دارد و امسال نیز احتمالاً از این قاعده مستثنی نخواهد بود.
بارندگی کمتر از حد معمول، رشد نیشکر را که به آب زیادی نیاز دارد، تحت تأثیر قرار داده است. کارخانههای قند از ماه آینده برداشت و فرآوری نیشکر را آغاز میکنند و کاهش بارندگی همچنین احتمالاً باعث کاهش سطح کشت جدید نیشکر برای فصل آینده خواهد شد.
کاهش تولید شکر میتواند هند را مجبور کند واردات خود را افزایش دهد؛ این کشور در سال جاری تاکنون اجازه واردات یک میلیون تن شکر خام بدون پرداخت حقوق گمرکی را صادر کرده است.
کسری بارندگی همچنین احتمالاً باعث کاهش عملکرد سویا و بادامزمینی میشود و میتواند سطح زیرکشت کلزا در فصل زمستان را کاهش دهد.
در چنین شرایطی ممکن است هند مجبور شود واردات روغنهای خوراکی از کشورهای اندونزی، مالزی، آرژانتین، روسیه و اوکراین را افزایش دهد.
حبوباتی مانند نخود، کبوترنخود و ماش عمدتاً در مناطقی کشت میشوند که به بارندگی وابستهاند. کاهش تولید این محصولات میتواند به افزایش واردات هند از میانمار، استرالیا، کانادا و کشورهای آفریقایی منجر شود.
تولید پنبه نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد و این احتمال وجود دارد که دولت دهلی نو برای جبران کمبود عرضه داخلی، اجازه واردات محدود پنبه بدون پرداخت حقوق گمرکی را صادر کند.
هند دومین تولیدکننده بزرگ جهان در زمینه گندم، پنبه و شکر و بزرگترین تولیدکننده و صادرکننده برنج در جهان است.
با این حال، ذخایر بالای برنج به دولت هند امکان بیشتری میدهد تا اجازه دهد صادرات برنج بدون وقفه ادامه پیدا کند.
