
کورتنی کارداشیان (Kourtney Kardashian) در کنار همسرش تراویس بارکر (Travis Barker) و فرزندان او در مراسم اکران مستند «Louder Than Fear» در لسآنجلس، لحظات خانوادگی نادری را در برابر دوربینها ثبت کردند.
این مراسم که در ۱۱ اوت برگزار شد، شامل حضور فرزندان بارکر از همسر سابقش، شانا موکلر (Shanna Moakler)، یعنی لندون بارکر (Landon Barker) ۲۲ ساله و آلاباما بارکر (Alabama Barker) ۲۰ ساله، و همچنین فرزندخوانده او آتیانا د لا هویا (Atiana De La Hoya) ۲۷ ساله بود. در ویدئویی که از این مراسم منتشر شده، کورتنی کارداشیان ۴۷ ساله با لباسی مشکی و کلاسیک از برند سنت لوران (Saint Laurent) در کنار همسرش که کتوشلوار مشکی به تن داشت، به زیبایی خودنمایی کرد. لندون بارکر نیز با کتوشلوار مشکی و پیراهن سفید، آتیانا با پیراهن ابریشمی بنفش و آلاباما با لباس سرمهای و دامن توری در این مراسم حضور داشتند.
کارداشیان که مؤسس برند Lemme است و فرزندانی از همسر سابق خود، اسکات دیسیک (Scott Disick)، دارد، با انتشار تصاویری از این شب در اینستاگرام نوشت: «عشق بلندتر از ترس است، یک شب زیبا.»
برای تراویس بارکر ۵۰ ساله، حضور کورتنی در کنار او طی دوران مقابله با آسیبهای روانی و جسمی عمیق، نقشی حیاتی در رشد و بازگشت او داشته است. بارکر که یکی از تنها بازماندگان حادثه سقوط هواپیمای سال ۲۰۰۸ است، در گفتوگوی اختصاصی با شبکه E! News در جشنواره فیلم تریبکا گفته بود: «عاشق شدن دوباره، همسرم آنقدر به من امید داد که در نهایت توانستم دوباره پرواز کنم و باور کنم که میتوانم این کار را انجام دهم، و حالا فرزندانم پرواز میکنند. این واقعاً باورنکردنی است.»

او همچنین درباره قدرت حمایت فرزندانش گفت: «قدرت عشق شگفتانگیز است. فرزندانم از زمانی که به دنیا آمدند، نقطه قوت من بودند.»
حادثه سقوط هواپیمای خصوصی بارکر و دیجی اِیام (DJ AM) که نام واقعیاش آدام گلدشتاین (Adam Goldstein) بود، در سال ۲۰۰۸ رخ داد. در آن حادثه که به دلیل نقص فنی سیستم هیدرولیک به وقوع پیوست، تنها بارکر و گلدشتاین جان سالم به در بردند، اما خلبانان و همراهان آنها کشته شدند. بارکر در پادکست On Purpose با حضور جی شتی (Jay Shetty) فاش کرد که هنگام تلاش برای نجات از هواپیمای در حال سوختن، تمام بدنش آتش گرفت و ۶ ماه را در مرکز سوختگی گذراند.
او در توصیف آن دوران گفت: «آدم فقط نمیتواند باور کند. من فقط بیماری نبودم که ۷۰ درصد بدنم سوخته باشد، بلکه با از دست دادن دو نفر از بهترین دوستانم نیز دستوپنجه نرم میکردم. همچنین با تروماهای ناشی از سقوط هواپیما روبرو بودم و مدام با پزشک متخصص تروما صحبت میکردم.» بارکر در ادامه افزود: «آن چیزی که شاید بیشترین تأثیر را در بهبود من داشت، دیدن فرزندانم بود، اما نمیتوانستم آنها را ببینم چون عملاً مثل یک زخم باز و بزرگ بودم. بنابراین شرایط بسیار دشوار بود.»



