روزهداری در ماه رمضان اگر با سحری و افطار متعادل و منظم همراه شود، میتواند به تعدیل میکروبیوم روده، بهبود حساسیت به انسولین، کاهش التهاب بدن و ایجاد حس سبکی و انرژی پایدار کمک کند.
ماه رمضان فقط جابهجایی زمان غذا خوردن نیست، بلکه بدن در این دوره وارد نوعی بازسازی متابولیک و میکروبی میشود که میتواند بر سلامت دستگاه گوارش، پاسخهای التهابی و حتی هورمونهای تنظیمکننده گرسنگی اثر بگذارد. متخصصان تغذیه معتقدند الگوی غذایی این ماه، در صورت رعایت اصول صحیح، میتواند تنوع باکتریهای مفید روده را افزایش دهد و ترکیبات ضدالتهابی تولید کند؛ موضوعی که در بسیاری از رژیمهای غذایی رایج دیده نمیشود.
بر اساس یافتههای علمی، روزهداری با تغییر ریتم غذا خوردن و خواب، ساختار میکروبیوم روده را تعدیل میکند. این تغییرات علاوه بر کمک به هضم بهتر، میتوانند عملکرد سیستم ایمنی و پاسخهای التهابی بدن را نیز بهبود دهند. از سوی دیگر، برخی پژوهشها نشان میدهد روزهداری در بعضی افراد با کاهش اضطراب، استرس و علائم افسردگی همراه است و حتی ممکن است عملکردهای شناختی را تقویت کند، هرچند این نتایج هنوز بهطور قطعی تأیید نشدهاند.
تنظیم متابولیسم بدن در روزهداری تنها به روز اول محدود نمیشود. در ابتدای روزه، بدن ابتدا از ذخایر قند خون و انرژی کبد و عضلات استفاده میکند و سپس بهتدریج سراغ چربیهای ذخیرهشده میرود. این فرآیند باعث کنترل بهتر قند خون و تأمین انرژی یکنواختتر میشود و در طول ماه رمضان ادامه دارد.
مطالعات مرتبط با رژیمهای فستینگ نشان دادهاند که روزهداری میتواند فرآیندهای بازسازی و پاکسازی سلولی را فعال کرده و به کاهش التهاب مزمن در بدن کمک کند. همچنین تغییر در ترشح هورمونهایی مانند گرلین، هورمون گرسنگی، و لپتین، هورمون تنظیمکننده اشتها، نهتنها احساس گرسنگی را مدیریت میکند، بلکه بر عملکرد سیستم ایمنی نیز اثرگذار است. همین تغییرات هورمونی باعث میشود برخی افراد پس از چند روز روزهداری احساس سبکی و بهبود حال عمومی داشته باشند.
به گزارش لوح خبر، متخصصان تغذیه تأکید میکنند این فواید زمانی به یک تحول واقعی بیولوژیک تبدیل میشود که سحری و افطار با تعادل مصرف شوند. سحری متعادل شامل ترکیبی از پروتئین مانند تخممرغ یا لبنیات کمچرب، کربوهیدراتهای با جذب کند مانند نان سبوسدار و حبوبات، چربیهای سالم مانند مغزها یا روغن زیتون، بههمراه میوه، سبزیجات و نوشیدن ۲ تا ۳ لیوان آب است تا از کمآبی جلوگیری شود.
افطار نیز باید سبک و با هضم آسان آغاز شود؛ برای مثال با خرما و یک لیوان چای کمرنگ و ولرم. پس از حدود ۱۵ تا ۳۰ دقیقه میتوان وعده اصلی کوچک اما کامل شامل پروتئین، کربوهیدرات با جذب متوسط و سبزیجات مصرف کرد. نوشیدن آب باید بهآرامی و تدریجی انجام شود، نه یکباره.
کارشناسان هشدار میدهند بینظمی یا سنگینی بیش از حد سحری و افطار میتواند نتیجه معکوس داشته باشد و به افزایش التهاب بدن منجر شود. این التهاب مزمن با خستگی، درد مفاصل، افزایش خطر بیماریهای قلبی، دیابت و مشکلات گوارشی ارتباط دارد. به زبان ساده، تعادل و نظم در وعدههای غذایی ماه رمضان، کلید بهرهمندی از فواید واقعی روزهداری برای سلامت بدن است.
