مارگو رابی تأکید کرد هنگام ساخت فیلم، تنها دغدغهاش تجربه عاطفی تماشاگران است و نظر منتقدان هیچ نقشی در تصمیمهای او ندارد.
مارگو رابی (Margot Robbie) اخیراً به همراه همبازیاش جیکوب الوردی (Jacob Elordi) در فیلم «بلندیهای بادگیر» در گفتوگویی ویدیویی با نشریه GQ Australia شرکت کرد؛ گفتوگویی که اجرای آن را جوئل اجرتون (Joel Edgerton) بازیگر استرالیایی بر عهده داشت. رابی در پاسخ به این پرسش که هنگام کار روی یک فیلم جدید تا چه اندازه به مخاطبان سینما فکر میکند، صراحتاً اعلام کرد که همیشه مخاطب را در اولویت قرار میدهد، اما منتقدان برایش اهمیتی ندارند.
به گزارش لوح خبر، این بازیگر و تهیهکننده سرشناس گفت: «من همیشه به تماشاگر فکر میکنم. هیچوقت، حتی یک بار هم سر صحنه نبوده که از خودم بپرسم منتقدها درباره این فیلم چه فکری خواهند کرد. همیشه این سؤال برایم مهم است که تماشاگر چه احساسی خواهد داشت و واکنش عاطفیاش چه خواهد بود. به نظرم باید برای کسانی فیلم ساخت که قرار است بلیت بخرند و فیلم را ببینند.»
رابی در ادامه با تمجید از امرالد فنل (Emerald Fennell) کارگردان «بلندیهای بادگیر» گفت: «من عاشق کار کردن با فنل هستم، چون او همیشه تجربه عاطفی تماشاگر را بر ایدههای بیش از حد ذهنی یا روشنفکرانه ترجیح میدهد. با اینکه بسیار باهوش است و ایدههای درخشانی دارد، اما اگر ایدهای مانع ایجاد تجربهای هیجانانگیزتر برای مخاطب شود، آن را کنار میگذارد و این ویژگی واقعاً تحسینبرانگیز است.»
فنل در فیلم «بلندیهای بادگیر» رابی و الوردی را در نقشهای کتی و هیثکلیف کارگردانی کرده است. این فیلم با وجود واکنشهای دوگانه مخاطبان، در اکران داخلی در صدر جدول فروش قرار گرفت. دو فیلم قبلی فنل یعنی «زن جوان آیندهدار» (Promising Young Woman) و «سالْتبِرن» (Saltburn) نیز واکنشهای متفاوتی را در میان تماشاگران و منتقدان برانگیخته بودند. رابی تهیهکنندگی هر سه فیلم بلند فنل را بر عهده داشته است.
به گفته رابی، چه فیلمی مورد پسند همه قرار بگیرد و چه نه، مهم این است که به موضوع بحث میان مخاطبان تبدیل شود؛ هدفی که او همواره در زمان ساخت آثارش دنبال میکند.
در همین ارتباط، جنیفر لارنس (Jennifer Lawrence) نیز سال گذشته درباره اضطرابی که پیش از اکران عمومی فیلمهایش تجربه میکند صحبت کرده بود. او گفته بود: «این مرحله فقط اضطراب را بیشتر میکند، چون بارها پیش آمده روی فیلمی خیلی سخت کار کردهام و دوستش داشتهام، اما بعد از اکران واکنشهای منفی دیدهام. با این حال، وقتی فیلمنامه را میخوانم و وارد فرآیند ساخت میشوم، انگار موقتاً میتوانم آن ترس را فراموش کنم.»
لارنس افزوده بود که با وجود اطمینان به کیفیت فیلم، همیشه این نگرانی وجود دارد که مخاطبان آن را درک نکنند؛ احساسی که به گفته او، بخشی جدانشدنی از تجربه حضور در سینمای حرفهای است.
