ریزش مو میتواند موقتی یا دائمی باشد. ریزش موقتی مو (تلوژن افلوویوم) معمولاً ۶ هفته تا چند ماه پس از یک عامل استرسزا مانند زایمان، بیماری شدید، جراحی، کمبودهای تغذیهای یا اختلالات تیروئید آغاز میشود و اغلب با رفع عامل محرک، موها دوباره رشد میکنند. در مقابل، برخی انواع آلوپسی بهویژه آلوپسی آندروژنتیک، آرهآتا و کششی میتوانند به ریزش پایدار منجر شوند و نیازمند بررسی تخصصی هستند.
ریزش موقتی مو (Telogen Effluvium) چیست؟
- ریزش بیش از حد طبیعی (بیش از ۵۰ تا ۱۰۰ تار مو در روز)
- شروع معمولاً ۶ هفته تا چند ماه پس از استرس
- شایع پس از زایمان
- معمولاً خودبهخود بهبود مییابد
- اگر بهبود نیافت → مراجعه به متخصص پوست
ریزش مو دائمی یا جدیتر (Anagen Effluvium و آلوپسیها)
به گزارش ایندیپندنت، ریزش مو میتواند تحت تأثیر ژنتیک، برخی داروها، واکنشهای ایمنی یا کشش مداوم مو ایجاد شود. سه نوع شایع عبارتاند از:
- آلوپسی آندروژنتیک (ریزش موی الگوی مردانه/زنانه)
- شایعترین نوع ریزش مو
- شیوع:
- ۵۰٪ مردان تا ۵۰ سالگی
- ۸۰٪ مردان تا ۸۰ سالگی
- ۵۰٪ زنان تا ۸۰ سالگی
- عامل اصلی: ژنتیک و افزایش سن
- آلوپسی آرهآتا
- ناشی از واکنش خودایمنی
- درگیرکننده حدود ۲٪ افراد
- ریزش تکهای (دایرهای) یا در موارد شدید، کل پوست سر/بدن
- آلوپسی کششی
- بهدلیل کشش مکرر فولیکول مو (بستن سفت مو)
- در مراحل اولیه قابل برگشت
- تداوم کشش → اسکار و ریزش دائمی
چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
- تداوم ریزش بیش از چند ماه
- ریزش تکهای یا ناگهانی
- همراهی با علائم عمومی (خستگی شدید، کاهش وزن، علائم تیروئید)
- سابقه خانوادگی ریزش شدید
همه ریزشها به معنی طاسی دائمی نیستند. تشخیص درست نوع ریزش مو، کلید انتخاب درمان مؤثر و پیشگیری از آسیب دائمی است. اگر خواستید، میتوانم این مطلب را سئو شدهتر (با کلمات کلیدی، لید کوتاهتر یا نسخه مخصوص خبرگزاری/وبسایت سلامت) بازنویسی کنم.
