رئیس مرکز طب ایرانی و مکمل به مناسبت روز جهانی اماس درباره نقش طب ایرانی در کمک به بیماران مبتلا به اماس توضیح داد و تأکید کرد که این رویکرد، جایگزین درمانهای رایج نیست و بیشتر بر بهبود کیفیت زندگی و کاهش برخی علائم و عوارض تمرکز دارد.
حسین رضاییزاده با تشریح رویکرد طب ایرانی در مواجهه با اماس گفت: کمک طب ایرانی به بیماران مبتلا به اماس «معطوف به بهبود کیفیت زندگی و کاهش برخی علائم و عوارض بیماری است» و بر همین اساس «درمانهای استاندارد موجود باید همچنان ادامه پیدا کند.»
او با تأکید بر اینکه طب ایرانی جایگزین درمانهای رایج نیست، تصریح کرد: «به هیچ عنوان توصیه نمیکنیم درمانهای رایج کنار گذاشته شود»، بلکه با اطلاع پزشک اصلی بیمار (متخصصان مغز و اعصاب و فوقتخصصها و فلوشیپهای اماس) میتوان در کنار درمان اصلی، برای کاهش عوارض و بهتر شدن کیفیت زندگی اقدام کرد.
رضاییزاده در بخش دیگری از صحبتهایش، نقش سبک زندگی را در وضعیت بیماران پررنگ دانست و گفت بسیاری از بیماران با مشکلات مرتبط با سبک زندگی مواجهاند و بخشی از علائم و عوارض نیز میتواند ناشی از «سبک زندگی نادرست» باشد. او دامنه این مسائل را گسترده توصیف کرد؛ از چالشهای روحی و روانی و برخی ویژگیها مانند کمالگرایی افراطی، علائم وسواسی و ترافیک ذهنی گرفته تا اشتغال زیاد، کار سنگین، کمخوابی و بدخوابی، مشکلات گوارشی و مسائل مربوط به وزن.
به گفته رئیس مرکز طب ایرانی و مکمل، «اصلاح سبک زندگی» بخش جدی توصیهها برای این بیماران است و میتواند مبتنی بر سبک زندگی ایرانی انجام شود. او درباره فعالیت بدنی نیز تأکید کرد ورزش و نرمش باید «در حد اعتدال» باشد؛ بهگونهای که نه باعث خستگی شدید شود و نه به تخلیه انرژی بیمار منجر شود، بلکه واقعاً حال او را بهتر کند.
در حوزه تغذیه نیز رضاییزاده با اشاره به پرسشهای پرتکرار بیماران، برخی برچسبگذاریهای رایج درباره مزاج بیماران اماس را رد کرد و گفت نمیتوان یک مزاج یا سوءمزاج خاص (مانند غلبه شدید سردی یا گرمی یا غلبه سودا) را به همه این بیماران نسبت داد، چون افراد با «همه مزاجها» ممکن است به اماس مبتلا شوند.
او همچنین از توصیههای غذایی بسیار محدودکننده انتقاد کرد و گفت ایجاد «محدودیتهای مطلق» مثل اینکه بیمار مطلقاً نباید سردی بخورد یا لبنیات مصرف نکند، جزو توصیههای این مرکز نیست. به گفته رضاییزاده، توصیه اصلی «رعایت اعتدال» است؛ استفاده از غذاهای سالم، اصیل، سنتی و ایرانی و پرهیز از درهمخوری، برهمخوری، زیادهخوری و بدخوری. همچنین مراقبت از گوارش و داشتن دفع مناسب از توصیههای جدی مطرحشده است.
این مقام مسئول در پایان معیار کلی طب ایرانی را «اصل سازگاری» عنوان کرد؛ یعنی اگر ماده غذایی در فصل خودش، به شکل درست و با میل فرد مصرف شود و حال بیمار با آن خوب باشد، میتواند مناسب تلقی شود. او توضیح داد معیار سازگاری این است که فرد تا ۶ ساعت پس از مصرف غذا نه دچار علائم تحریکپذیری مانند اضطراب، گرگرفتگی و برافروختگی شود و نه دچار سستی، رخوت، بیحالی و خوابآلودگی؛ و اگر حال بیمار خوب بماند، میتواند آن ماده غذایی را با خیال راحت مصرف کند.
