جیسون بیتمن (Jason Bateman)، بازیگر و مجری پادکست «SmartLess»، در گفتوگویی تازه از تصمیم سرنوشتسازش برای ترک الکل و مواد مخدر سخن گفت؛ تصمیمی که به گفته خودش، نقش مهمی در احیای زندگی شخصی و حرفهایاش داشته است.
بیتمن در مصاحبهای با The Hollywood Reporter که ۱۸ فوریه منتشر شد، به دورهای حدود ۱۰ ساله از مصرف مواد مخدر و الکل اشاره کرد؛ دورهای که از دهه ۹۰ میلادی و همزمان با افت شغلیاش پس از دوران ستارهبودن در کودکی و بازی در سریالهایی مانند Little House on the Prairie و The Hogan Family آغاز شد.
او گفت:
«خوشبختانه در زمانی زندگی میکردم که خبری از شبکههای اجتماعی و موبایلهای دوربیندار نبود. به همین دلیل از خیلی چیزها جان سالم به در بردم، اما چند بار واقعاً تا مرز خطر پیش رفتم.»
با این حال، پس از آنکه در سال ۲۰۰۳ با سریال Arrested Development به ثبات شغلی رسید، بیتمن و همسرش آماندا آنکا (Amanda Anka) — که در سال ۲۰۰۱ با او ازدواج کرده بود — بهطور جدی درباره پایان دادن به سبک زندگی پرحاشیه او صحبت کردند.
بیتمن در اینباره توضیح داد:
«آماندا و من چندین بار درباره این صحبت کردیم که چه زمانی باید شیر مهمانی کاملاً بسته شود. او میگفت: “این چکهچکهی مداوم و غیرقابل پیشبینی واقعاً آزاردهنده است، جیسون.”»
این بازیگر ۵۷ ساله اضافه کرد:
«او از من نخواست که صددرصد پاک شوم، اما این گفتوگوها بینمان ادامه داشت. من هم گفتم حس میکنم شاید شش ماه تا هوشیاری کامل فاصله داشته باشم، اما اگر همین حالا این هواپیما را بنشانم، تنش زیادی کم میشود؛ پس بیایید همین کار را بکنیم.»
جیسون بیتمن که پدر دو دختر به نامهای فرانچسکا (۱۹ ساله) و میپل (۱۴ ساله) است، تأکید کرد که حتی در اوج مصرف نیز میدانست اگر بخواهد به مسیر کاریاش ادامه دهد، باید روزی این سبک زندگی را کنار بگذارد.
او گفت:
«تمام آن مدت آگاه بودم که قبل از پدر شدن و تبدیل شدن به مردی با یک حرفه جدی، باید خیلی از این موارد را پشت سر بگذارم. حس میکردم اگر شغل درست را پیدا کنم، میتوانم به آن برسم.»
ستاره فیلم Zootopia 2 همچنین به تجربههای تلخ اطرافیانش اشاره کرد و گفت مشاهده سقوط برخی دوستانش، در تصمیمگیری به او کمک کرده است:
«دوستانی داشتم که سقوطشان واقعاً ترسناک بود. من خوششانس بودم که بهموقع تشخیص دادم اگر هنوز میخواهم به اهدافم برسم، احتمالاً باید همینجا متوقف شوم.»
اکنون، بیتمن با نگاهی به گذشته، از مسیری که طی کرده احساس قدردانی میکند. او در پایان گفت:
«اگر آن دوران پرتعلیق و نزدیک به سقوط در ابتدای کارم نبود، شاید امروز اینقدر قدرِ فرصتها را نمیدانستم. من طعم نداشتن چشمانداز را چشیدهام و همین باعث میشود همیشه تشنه پیشرفت بمانم.»
