هیلاری داف (Hilary Duff) اعتراف کرد رقص معروف او در اجرای زنده آهنگ «With Love» در سال ۲۰۰۷، که بعدها به یک میم اینترنتی محبوب تبدیل شد، برایش یادآور دورهای سخت و پر فشار در اوج شهرتش بوده است.
هیلاری داف، خواننده و بازیگر سابق دیزنی، در گفتوگویی با مجله Glamour که ۱۷ فوریه منتشر شد، درباره میم معروف رقص آهنگ «With Love» صحبت کرد؛ اجرایی که اگرچه برای کاربران اینترنت بامزه و نوستالژیک است، اما برای خودش تجربهای خوشایند نبوده است.
به گزارش لوح خبر، داف توضیح داد این رقص سالها مانند سایه دنبالش بوده و همیشه احساس خوبی نسبت به آن نداشته است. او گفت: «اینکه این موضوع مدام دنبالم کند، اصلاً حس خوبی نداشت. نمیخواستم آنجا باشم، آن رقص را انجام بدهم و آن زمان اصلاً احساس خوبی نداشتم.»
این رقص ساده و کمانرژی که داف در سال ۲۰۰۷ در برنامههایی مانند The Tonight Show و Today Show اجرا کرده بود، در سال ۲۰۲۱ بهطور ناگهانی در شبکههای اجتماعی وایرال شد و کاربران با بازسازی طنزآمیز آن، موجی از شوخی و نوستالژی به راه انداختند. خود داف هم در آن مقطع با این موج همراه شد و در یک ویدئوی TikTok، نسخهای پرانرژیتر از همان رقص را اجرا کرد و نوشت: «بفرمایید!»
با این حال، او تأکید کرد که در سالهای اول، این میم برایش بیشتر یادآور فشارهای دوران اوج شهرت بوده تا یک شوخی بیخطر. داف گفت: «میدانم مردم اینطور به آن نگاه نمیکنند و برایشان خندهدار است، اما من مدتها فقط از زاویه دردناک آن به ماجرا نگاه میکردم.»
هیلاری داف که مادر لوکا ۱۳ ساله از همسر سابقش مایک کامری (Mike Comrie) و همچنین بنکس ۷ ساله، می ۴ ساله و تاونز ۲۱ ماهه از همسرش متیو کوما (Matthew Koma) است، اخیراً همزمان با بازگشتش به صحنه موسیقی، نگاه متفاوتتری به گذشته پیدا کرده است. او ماه گذشته در یکی از اجراهایش در نیویورک، اشارهای کوتاه و نمادین به همان رقص جنجالی داشت.
داف همچنین تنها ستاره پاپی نیست که با تمسخر حرکاتش روبهرو شده است. پیشتر، رقص Dua Lipa در اجرای آهنگ «One Kiss» در سال ۲۰۱۷ نیز با جمله معروف «go girl, give us nothing» به یک میم اینترنتی تبدیل شد. لیپا بعدها در گفتوگو با Rolling Stone اعتراف کرد این واکنشها در آن مقطع برایش «دردناک» بوده، زیرا همزمان زیر فشار شدید اجرا، سفر و تمرین قرار داشته است.
صحبتهای تازه هیلاری داف نشان میدهد پشت میمهای سرگرمکننده اینترنتی، گاهی خاطراتی از فشار، ناامنی و دورانهای سخت هنرمندان پنهان است؛ خاطراتی که با گذر زمان، شاید کمی قابلتحملتر شوند، اما بهسادگی فراموش نمیشوند.
