هنرمندان

بهزاد فراهانی: برای ناسزاهایی که به خاطر معاویه و گلشیفته شنیدم تره هم خرد نکردم

بهزاد فراهانی، بازیگر و نمایشنامه‌نویس پیشکسوت، در گفت‌وگویی مفصل با تاریخ شفاهی ایرنا از تجربه‌های هنری، نگاهش به تئاتر و رادیو و واکنش‌ها به بازی‌اش در نقش معاویه گفت و تأکید کرد که برای توهین‌ها و ناسزاهایی که به دلایل هنری و سیاسی نثارش شد، اهمیتی قائل نبوده است.

فراهانی با اشاره به حاشیه‌هایی که پس از ایفای نقش معاویه در سریال «امام علی (ع)» برایش ایجاد شد، گفت: یکی از روزنامه‌نگاران شاخص در مقالاتش فحش‌های رکیکی به من داد. این توهین‌ها فقط به خاطر بازی در نقش معاویه نبود، بلکه موضع‌گیری‌های سیاسی و رفتن دخترم گلشیفته فراهانی از ایران را هم شامل می‌شد، اما برای این بددهنی‌ها تره هم خرد نکردم.

این هنرمند باسابقه که کارنامه‌ای طولانی در سینما، تلویزیون، تئاتر و رادیو دارد، تئاتر را علاقه اصلی خود دانست و گفت تئاتر مادر همه هنرهاست و برای او قداست ویژه‌ای دارد. فراهانی با تأکید بر این‌که تنها نمایشنامه‌های خودش را کارگردانی می‌کند، توضیح داد که کارگردانی آثار دیگران را مانند ترجمه شعر می‌داند؛ کاری که به باور او روح اثر را منتقل نمی‌کند.

image 232

او با انتقاد از وضعیت امروز تئاتر ایران گفت که به دلیل نبود حمایت‌های کافی، تئاتر به سمت طرح‌های سطحی و متلک‌های سیاسی رفته و هزینه‌های سنگین اجرا، تئاتر جدی را به حاشیه رانده است. فراهانی همچنین فروش‌محور شدن گیشه و وابستگی اجراها به حضور چهره‌های سینمایی را از آسیب‌های جدی تئاتر امروز دانست.

این بازیگر پیشکسوت، دهه ۴۰ را دوران رنسانس تئاتر ایران توصیف کرد و از نقش نویسندگانی چون غلامحسین ساعدی و اکبر رادی در شکوفایی نمایشنامه‌نویسی یاد کرد. او همچنین از دوستی و همکاری خود با خسرو گلسرخی گفت و رادیو را مهم‌ترین بخش کارنامه هنری‌اش دانست؛ رسانه‌ای که به گفته او ارتباطی عمیق میان هنرمند و مردم برقرار می‌کرد.

فراهانی در بخش دیگری از گفت‌وگو از تجربه بازی در رادیو، قصه شب و استقبال گسترده مردم از این برنامه‌ها سخن گفت و خاطراتی از همکاری با هنرمندان شاخص و واکنش مخاطبان در شهرها و روستاها نقل کرد. او درباره سینما نیز با مقایسه آثار پیش و پس از انقلاب، از فیلم‌هایی چون «گنج قارون» به‌عنوان نمونه‌هایی ماندگار در حافظه جمعی یاد کرد.

image 233

این هنرمند درباره دخترش گلشیفته فراهانی گفت که او در ایران به اوج موفقیت رسیده بود و قله‌های بازیگری زنان را فتح کرده بود. فراهانی در پایان، بزرگ‌ترین آرزوی خود را تحقق دموکراسی و عدالت اجتماعی دانست و تأکید کرد که هدف اصلی‌اش از فعالیت هنری، رسیدن به همین ارزش‌هاست.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا