درگذشت دکتر داور شیخاوندی، جامعهشناس پیشگام و استاد برجسته دانشگاه، ضایعهای تلخ برای جامعه علمی و دانشگاهی ایران به شمار میرود.
دکتر داور شیخاوندی، استاد جامعهشناسی و عضو پیشکسوت انجمن جامعهشناسی ایران، روز ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ پس از تحمل یک دوره کوتاه بیماری در بیمارستان ایرانشهر تهران درگذشت. وی متولد سال ۱۳۱۲ در اردبیل بود و بهعنوان چهره ماندگار استان اردبیل شناخته میشد.
شیخاوندی تحصیلات ابتدایی خود را در زادگاهش آغاز کرد و پس از دریافت دیپلم ادبی در تهران، در سال ۱۳۳۸ از دانشسرای عالی در رشته زبان فرانسه و علوم تربیتی فارغالتحصیل شد. او با دریافت بورس تحصیلی از وزارت آموزشوپرورش وقت، راهی فرانسه شد و مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه سوربن دریافت کرد. وی در ادامه، در سال ۱۳۵۳ موفق به اخذ درجه دکتری در رشته برنامهریزی اجتماعی و نیروی انسانی از دانشگاه سوربن شد.
این استاد برجسته از سال ۱۳۵۰ بهعنوان عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات و برنامهریزی علمی و آموزشی وزارت علوم فعالیت خود را آغاز کرد و تا سال ۱۳۵۷ در این مؤسسه حضور داشت. همزمان، بهعنوان عضو هیئت علمی مدعو به دانشگاه کلمبیا در نیویورک دعوت شد و در عرصه بینالمللی نیز به فعالیت علمی پرداخت.
دکتر شیخاوندی از نسلی از جامعهشناسان بود که علوم اجتماعی را نه صرفاً یک رشته دانشگاهی، بلکه ابزاری برای درک عمیقتر جامعه ایرانی و تحولات اجتماعی معاصر میدانست. کلاسهای درس او فضایی برای نقد، پرسشگری و تقویت نگاه تحلیلی به مسائل اجتماعی بود و همواره بر بومیسازی مفاهیم علوم اجتماعی و پیوند نظریه با واقعیتهای جامعه ایران تأکید داشت.
از جمله آثار برجسته این جامعهشناس میتوان به «پزشکی آفتزا و دردهای جامعه»، «ده مقاله از مارکس و انگلس»، «تکوین هویت ایرانی»، «مدرسهزدایی از جامعه» و «سرگذشت یک خانواده مبارز» اشاره کرد؛ آثاری که نشاندهنده دغدغه او نسبت به عدالت اجتماعی، توسعه و شناخت ساختارهای فرهنگی و اجتماعی ایران است.
مراسم خاکسپاری دکتر داور شیخاوندی روز ۲۳ بهمنماه در قطعه نامآوران بهشت زهرا برگزار خواهد شد. یاد و نام این استاد فرهیخته در حافظه دانشگاه و در میان شاگردان و پژوهشگران علوم اجتماعی ماندگار خواهد ماند.
